Om Centro de Portugal te ontdekken, een van de minder bezochte regio’s van Portugal, vloog NextDestination heen op Porto en terug vanaf Lissabon. Hoewel beide steden een bezoek meer dan waard zijn, wilden we dit keer onbekend Portugal ontdekken.

“In Portugal krijg je als meisje bij je bruiloft altijd een servies,” zegt Florbela Baltazar, “dat van mij was van hier.” Ze loopt zichtbaar opgewonden door de zalen van het onlangs gerenoveerde museum van Vista Alegre. Sinds 1824 wordt in Ílhavo, iets landinwaarts van de Atlantische Oceaan, aan de monding van de Aveiro-rivier, porselein gemaakt. Bij de entree van museum staat de originele oven en in de zalen die volgen krijg je een goede indruk van wat er gemaakt kan worden met het materiaal. Vooral de zaal waar vrouwen en een enkele man het porselein met engelengeduld beschilderen is indrukwekkend.

Gedrogeerde cherubijn

De Fábrica da Vista Alegre is een enorm complex waar nog altijd 600 man werken. Er zijn de huisjes van de arbeiders, er is een kantine en een theater, en in de prachtige 17e-eeuwse kapel Nossa Senhora da Penha de França, met fraaie tegels en een plafondschildering, houdt een gedrogeerd ogende cherubijn een groot doodshoofd vast. 

Bezoekers kunnen sinds vorig jaar in het vijfsterrenhotel Montebelo Vista Alegre slapen, een modern hotel pal aan de kapel waar de decoratiemotieven van het porselein terugkeren in de kamers.

Ílhavo is een voorstad van Aveiro, een vissersplaats die via het binnenmeer Ria de Aveiro met de Atlantische Oceaan is verbonden. Aveiro wordt vaak vergeleken met Venetië, vanwege de vele kanalen en de moliceiros, de lokale gondels met bonte versieringen. Waar ze vroeger werden gebruikt om zeewier te vervoeren, varen ze nu uit om toeristen de stad te laten zien.

De stad is charmant, met art-nouveauhuizen die een tweede leven leiden als theehuis. Met street art van onder anderen Alexandre Farto aka VHILS, die in het stucwerk van een muur vlak bij het fraaie station een metershoog portret heeft gecreëerd. En met prachtige trottoirs waarop met wit kalksteen en zwart basalt maritieme patronen zijn gemaakt. Op de overdekte vismarkt glibberen de palingen in een bak vol zand. Zo heeft de verkoopster beter grip als ze de paling levend vilt. Paling die ’s avonds in Restaurante O Telheiro in een stoofschotel met aardappel, ui, peterselie en saffraan op tafel komt. Als daarna ook nog gegrilde octopus wordt geserveerd, is het geluk compleet.

Kabeljauw

En er is meer vis. In het Museu Marítimo de Ílhavo, een modern gebouw van architectenbureau ARX Portugal, zwemmen kabeljauwen in een aquarium op de begane grond. Het museum toont de lange relatie van de bewoners van Aveiro met de lagune en de oceaan. Er wordt veel aandacht besteed aan de kabeljauwvangst, de voor Portugezen zo belangrijke bacalhau, waarvan ze per persoon gemiddeld vijf kilo per jaar eten.

Na een frisse wandeling over het strand van Costa Nova, een nostalgische badplaats met palmen en rode, blauwe en gele huisjes, pal aan de oceaan, wordt het tijd om de kabeljauw te proeven. Daar is geen betere plek voor dan restaurant Bela Ria, de thuisbasis van de Confraria Gastronómica do Bacalhau. Bij de lunch komen als eerste beignets op tafel, de pataniscos de bacalhau en bolos de bacalhau. Die laatste lijken qua vorm op bitterballen. De wijn is rood, fris en eenvoudig en we gaan door met bochechas, de gefrituurde wangen van de kabeljauw, een delicatesse die met witte wijnazijn en knoflook wordt geserveerd. Nog meer bijzonder wordt het met het hoofdgerecht: feijoada de samos. Oorspronkelijk een armeluisstoofschotel van witten bonen met zwemblazen van de kabeljauw, het orgaan waarmee de vis onder water blijft. Als tegenhanger worden ook gepaneerde kabeljauwfilets geserveerd, dat vroeger bij de rijken op tafel kwam.

Dat Centro de Portugal een dunbevolkte streek van Portugal is, zien we als we naar het zuiden rijden. De regio is qua oppervlakte driekwart Nederland maar er wonen maar iets meer dan twee miljoen mensen. Het landschap is glooiend met eindeloze vergezichten en met de Serra da Estrela, de hoogste berg van het vasteland van Portugal.

Aan de bubbels

Bairrada is een wijnregio tussen de bergen van de Dão-regio en de Atlantische Oceaan. Het milde zeeklimaat zorgt voor de beste mousserende wijnen van Portugal. Quinta do Encontro is een wijnmakerij in São Lourenço do Bairro. In een modern rond gebouw tussen de wijngaarden, komen na een rondleiding door de kelders de flessen op tafel. Wit, rood en mousserend. Vooral de laatste twee zijn zo lekker dat we graag plek maken in de koffer.

Ook de volgende dag komt een vinho espumante op tafel. Rood dit keer. Een RS Método Clássico van Jorge Rama en Antonio Selas. Restaurante Típico da Bairrada is een van de dertig speenvarkenrestaurants in Mealhada, een dorp halverwege Porto en Lissabon waar van oudsher vrachtwagenchauffeurs stopten om te lunchen met leitão assado, gegrild speenvarken. Die traditie sloeg aan, en nog altijd lunchen hele families aan lange tafels. Vooral in de zomer, wanneer immigranten terugkeren voor een vakantie in het vaderland, draaien de ovens op volle toeren. Voor we aan tafel gaan, zien we achter de schermen eerst de varkens. Met een before (een geslacht roze varkentje van acht weken dat wordt ingewreven met vet, knoflook, zout en peper, aan het spit wordt geregen, en weer wordt dichtgenaaid) en een after (na zeven kwartier in een houtoven, goudbruin en met een krokante huid). Het speenvarken wordt in stukken geknipt en geserveerd met versgebakken chips, sla en schijfjes sinaasappel die, net als de rode mousserende wijn, het vet afbreken. Dat er niets van het speenvarken verloren gaat, blijkt als we ook de arroz de cabidela de leitão proberen, een kokend hete schotel van ingewanden met rijst in varkensbloed.

Olijfolie

Onderweg naar het laatste logeeradres stoppen we in Porto de Mós. In Casa Féteira worden olijven geperst. Die van hunzelf en die van de boeren uit de omgeving. In de streek waren het de cisterciënzermonniken die inzagen dat de grond perfect was voor het verbouwen van olijven. De manager van het bedrijf, Tiago Pires, laat zien hoe groene en zwarte olijven worden gewassen en geperst. Het levert verschillende soorten olijfolie op, waarvan de zuurgraad, oxidatie en smaak bepalen welk etiket op de fles gaat.

Het is even zoeken, maar om te helpen heeft het hotel GPS-coördinaten gegeven. Cooking and Nature Emotional Hotel ligt midden tussen de olijfbomen in een vallei tussen de bergen van het Parque Natural das Serras de Aire e Candeeiros. In een modern gebouw, waarin veel onbewerkt beton is gebruikt, zijn twaalf kamers individueel ingericht met een thema. Dat varieert van ‘eenvoud’ tot ‘romantiek’. Er is een bar waarin iedereen zelf opschrijft wat hij gedronken heeft, een bibliotheek met boeken in verschillende talen en het ontbijt bestaat uit allerlei heerlijks van lokale producenten. 

Zalige minnaars

De meeste gasten blijven meerdere dagen. Wie lui is zoekt het zwembad op of boekt een massage. Anderen springen op een paard of op een mountainbike, ze gaan hiken door de omgeving of boeken een yogaklasje. Maar wij gaan koken in de prachtige keuken met een betonnen kookeiland. Gui en Ricardo helpen bij het maken van een driegangendiner en zorgen ervoor dat onze glazen tijdens het koken nooit lang leeg blijven. Als het bonte gezelschap aan de lange tafel plaatsneemt, zijn het de Portugese dames die de mooiste toost uitbrengen: “Que os nossos maridos nunca fiquem viúvos” ofwel: dat onze mannen nooit weduwnaars zullen worden. Pas later leer ik de ondeugende versie: “Que nosso marido seja rico, que os nossos amantes sejam gostosos e que eles nunca encontrem!”

Meer informatie:

Meer informatie over Centro de Portugal vind je op: www.centerofportugal

Bron:

Joost reisde op uitnodiging van het Portugees Verkeersbureau door de regio Centro de Portugal

Tags:

  • Van jongs af met zijn neus in een atlas en gestimuleerd door kaarten sturende KLM-ers in zijn familie, zette Joost een carrière als purchasing manager bij een Japanse touroperator om in een schrijvend en fotograferend bestaan als reisjournalist. Met een rugzak naar gorilla's in Rwanda, liftend door Nicaragua of cruisend om Kaap Hoorn. Polyglot Joost bezocht al meer dan 100 landen maar kruipt als een Rupsje Nooitgenoeg over de wereldkaart.

  • Show Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

You May Also Like

Snorkelen met haaien in Umkomaas

Cage Diven of snorkelen met haaien stond niet op mijn wish list. Waarom? Because ...

Gekookte schapenkop in Smalahovet

In het Noorse Smalahovet, vlakbij Voss staat het enige restaurant dat ze verkoopt. En ...