Natte neuzen show op weg naar de Kungsleden

Voor we met de hondenslede aan de 280 kilometer lange mountain tour over het mooiste deel van de Kungsleden beginnen, de beroemde 430 kilometer lange trail die voornamelijk in de zomer door hikers wordt gebruikt, oefenen we een dag lang met de hondenslee rond Kiruna. Doel is de 30 kilometer verder gelegen Väkkäräjärvi-hut waar we overnachten.

Noord_Zweden_hondenslede-5406-2Noord_Zweden_hondenslede-5096-2Noord_Zweden_hondenslede-5503-2

Het uur van de waarheid is aangebroken. In het omkleedgebouwtje worden we in een soort teletubbiepak gehesen. Ook Snow Man Leon verwent zichzelf met een uniseks kostuum. Daarna komt het schoeisel; zwarte laarzen met van binnen een dikke voering. ‘Wel een of twee maten groter nemen’, zegt hondengids Jenny, ‘anders krijg je gegarandeerd koude voeten’. Zelf houd ik het op maat 45. Het kan nog een hele opgave zijn om mensen in een grotere maat te praten, begrijp ik van Jenny. Vooral dames met maatje 35 hebben vaak moeite de zevenmijlsmaten aan te trekken. Maar of je nou hond of sleetjerijder bent, je kunt maar beter naar Jenny luisteren. Voor je het weet zit je met een door de vorst beschadigde huid, of erger, want met extremen tot min vijftig, kan het zomaar gebeuren dat je een teen verliest. Nadat we ook nog een paar extra warme wanten hebben gekregen, zijn we klaar om de strijd met koning winter aan te gaan. Samen met ‘zeg-maar-Mike’, een student uit Hongkong, die natuurkunde in is komen studeren in Zweden en een Duitser die Sebastian heet.

Buiten is het inmiddels blaftijd geworden. De honden hebben donders goed in de gaten dat er straks weer enkele sledes gaan vertrekken uit het base camp. Het enthousiasme van de viervoeters is zo groot dat de slede dubbel gezekerd op zijn plek moet worden gehouden bij het inspannen, met een anker in de sneeuw en een touw aan een paal. Even later hebben we toch het ‘geluk’ dat iemand een foutje maakt, en zien we hoe een hondenteam er met slede en al vandoor stuift, zonder bestuurder, de eindeloze taiga in. Wel jammer dat we de achtervolging met de sneeuwscooter grotendeels moesten missen, maar een deel van ons avontuur hadden we nu toch al binnen.

Maar goed, even later is alles back to normal. Ieder krijgt zijn eigen slee. Behalve ikzelf, want fotograferen, filmen en een hondenslee besturen is op sommige momenten nou eenmaal net iets teveel gevraagd. Gelukkig blijkt Snow Man Leon een zeer capabel bestuurder. En eerlijk gezegd had ik ook niet anders verwacht van de man die ooit een deel van de Groenlandse ijskap is overgestoken. Met een lekker vaartje zoeven we door het dikbesneeuwde noordelijke landschap. Op weg naar de behaaglijke Väkkäräjärvi-hut, waar na het verzorgen van de honden lekker achter de kachel kruipen, terwijl Jenny aan paar stevige moten zalm in de oven schuift.

Tags:

  • Is fulltime reisjournalist-fotograaf voor outdoorbladen en reisorganisaties, begeleidt fotoreizen en geeft lezingen. Van huis uit bioloog. Woonde twee jaar in de outback van Namibië waar hij een safari camp opbouwde aan de Fish River Canyon.

  • Show Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

You May Also Like

Gejaagd door de Noorse wind

Zielsblij dat ik mijn donsjas nog snel in mijn reistas had gegooid. 10 graden ...

Canadese skilodge op wielen

Je kan natuurlijk een wintersport boeken naar Canada en dan vanuit een hotel of ...