Al zit ik voorlopig nog in het zuiden van Portugal (wat een straf) verheug ik me nu al op mijn zoveelste bezoek aan Lissabon volgende maand.

Eind 2014 startte ik met het samenstellen van een surf- en reisgids: ‘I Love the Seaside, the surf & travelguide to Southern Europe’. Hiervoor ben ik nu al twee maanden op pad en zal tot het najaar de kust van Europa blijven uitpluizen op zoek naar de leukste en fijnste adressen nabij de surfspots. Ik ben niet per se een city-tripper, maar steden aan zee hebben een sterke aantrekkingskracht. Een van mijn favorieten is Lissabon waar ik binnenkort weer langs kom. Ik kwam er de eerste keer toen ik als reisleider een stop-over had op weg naar Madeira. Samen met de groep die ik moest begeleiden verdwaalde ik hopeloos in het centrum van smalle straatjes, pleinen die op elkaar leken en heuvels met telkens een ander uitzicht. (Het kostte me vervolgens een halve week en maximale uitsloverij om het begrip ‘leider’ in mijn omschrijving als reisleider recht te doen, maar dat terzijde)

De keren daarna kwam ik er vooral op weg naar de surfspots in het zuiden of noorden. Een van de laatste keren zocht ik er een vriendin op die zich er tijdelijk gesetteld had en van haar studie en passie vrij snel werk had gemaakt. Ze leidde groepjes rond langs de vele met graffiti en street-art versierde muren van de stad. Ik zeg met nadruk ‘versierde’. Ik heb een zwak voor street-art maar ik weet ook dat de lijn tussen street-art, graffiti-pieces en tags (de handtekening van een graffiti-artiest) erg dun is. En dan vooral of het mooie street-art, kunstig uitgevoerde graffiti of rommelig ogende tags zijn en de vraag of het iets toevoegt of juist afbreekt aan het straatbeeld.

Zonder enig oordeel hierover leidde mijn vriendin Helma Geerlings me rond en vertelde over de achtergrond en redenen waarom graffiti zo aanwezig is in Lissabon. Zo leerde ik dat het vooral panden die leeg staan vanwege de torenhoge huur zijn die beschilderd worden. Dat werkloze artiesten op deze manier een publiek bereiken met de muren van de stad als canvas. Dat het vaak politieke en filosofische boodschappen overbrengt en als je op de juiste manier kijkt, veel af kan lezen over het huidige sociale klimaat van Portugal. Dat er zelfs met de gemeente wordt samengewerkt om duistere straatjes veiliger en toegankelijker te maken. Maar ook waarom een Elevador, de gele kabeltram, ontsierd wordt met een tag. Het blijkt het hoogst haalbare onder sommige graffiti-artiesten; om zonder gearresteerd te worden hun handtekening op zo’n beeldbepalend icoon van de stad te zetten.

Graffiti houdt zich niet aan de grenzen van een wijk en als je de muurschilderingen volgt loop je vanzelf dwars door de stad, van druk toeristisch plein naar stil achterafstraatje. En zo zie je een stad eens vanuit een heel ander perspectief. En in het geval van Lissabon is die best funky.

Tags:

  • Met haar favoriete bagage (surfboard, laptop en camera) is Alexandra vooral langs de kust te vinden in haar camper. Ze gaat liever op één plek de diepte in dan heel veel spots af te vinken. Soms waagt ze een uitstapje het binnenland in en kan een stad haar boeien. Maar meer nog dan plekken en feiten zijn het de mensen die ze ontmoet die de inspiratie voor een verhaal vormen.

You May Also Like

Budget hostel in Reykjavik: Bus Hostel

De daytours kosten een boel, de vlucht was ook een redelijke uitgave en het ...

Noord Afrikaans surfers paradise

Marokko is een droom voor elke surfer. Van mooie beginnerspots tot high class point ...