De natuur zoals ik die op IJsland beleefd heb, had ik nooit kunnen dromen. Wie denkt dat op een vulkanisch eiland alle landschappen zwart zijn, wacht een verrassing. Op elke vierkante kilometer smelten de aarde, lucht, water en vuur samen tot een uniek kleurenspektakel waarover ik me na zoveel reizen blijf verbazen.

IJsland is Aarde

© Jonathan Vandevoorde

Kun je een land dat tweeënhalf keer zo groot is als Nederland maar slechts 300.000 inwoners heeft, ‘leeg’ noemen? Na een half uur rijden, de hoofdstad uit, beland ik in een niemandsland dat enkele duizenden kustbewoners en veetelers ‘thuis’ noemen. De 1339 kilometer lange ringweg rond het eiland is de slagader die alle gemeenschappen met elkaar verbindt.
Als ik die verlaat en in mijn vierwielaangedreven jeep het ruige binnenland opzoek, bestaat asfalt niet meer. Ik stuiter over eindeloze pistes van stenen en stof en overal moet ik rivieren doorsteken. Spannende momenten, maar dank zij enkele tips van een behulpzame IJslandse boer krijg ik de techniek snel onder de knie.

IJsland is vuur

© Jonathan Vandevoorde

Ik bevind me op een andere planeet. Grijze, donkerbruine en zwarte lava overheersen, bedekt met bijna fluorescerend mos. IJsland is geologisch gezien bijzonder jong en altijd onrustig. Een vulkaanuitbarsting komt gemiddeld eens in de vijf jaar voor. Niet dat de bevolking daar wakker van ligt. Politielint eromheen, klaar. Het leven gaat toch gewoon door? Alleen toen in 2010 Eyjafjallajökull zoveel as de atmosfeer in blies dat het trans-Atlantische vliegverkeer in de war raakte, maakte de regering zich zorgen. Niet vanwege het gevaar, wat er trouwens niet was, nee. Maar wat zouden ze in het buitenland nu wel niet over IJsland gaan denken?

Top van Eyafjallajökull op IJsland
Op de top van Eyafjallajökull; de aarde is nog warm © Jonathan Vandevoorde 

Zes jaar later klim ik op de zwarte flanken naar de top van de ‘Eyja’. Mijn pittige tocht begint in Thórsmörk, het ‘bos van Thor’, hoewel in dit rivierdal geen enkele boom groeit, hooguit wat struiken. Boven op de vulkaankegel, vechtend tegen een snijdende wind, sta ik op grond die zes jaar geleden nog niet bestond! Zes jaar, een flits in de geologische eeuwigheid. Nieuwe, warme aardbodem. Vreemd gevoel.

Landmannalaugar

© Jonathan Vandevoorde

Als het op vulkanische landschappen aan komt, is Landmannalaugar er eentje buiten categorie. Daar vind je bergen van ryoliet. Je ziet de meest fantastische schakeringen tussen beige en bruin, ze drijven fotograaf in mij tot waanzin. ‘s Zomers trekken duizenden wandelaars in vier dagen over de Laugavegur, de ‘lange route’ van Landmannalaugar die naar Thórsmörk voert.

IJsland is lucht

Lanschappen IJsland
Landmannalaugar © Jonathan Vandevoorde

Als er eens geen vulkaanuitbarsting plaatsvindt, is de luchtkwaliteit op IJsland de beste van Europa. Het land heeft geen zware industrie en een niet aflatende wind uit het zuidwesten blaast alle stofdeeltjes weg. Voor deze foto (boven) had ik geen filter nodig om de lucht “blauwer dan blauw” te krijgen. What you see is what you get.

Landschappen van IJsland
© Jonathan Vandevoorde

“Als”, want de luchtzuiverheid is ook te danken aan de neerslag. En daarvan valt er niet weinig: 1940 mm per jaar, anderhalf keer zoveel als op de Hoge Venen in België. Vooral in het zuidwesten – waar deze reportage gemaakt is – kun je vier seizoenen in één dag meemaken, ook in de zomer.

IJsland is water

Door dat natte klimaat is IJsland ook het land van de watervallen. De spectaculairste, zoals de Gullfoss, de Seljalandsfoss en de Skógafoss, zijn toeristische trekpleisters die ik, ondanks de massale drukte, voor geen geld had willen missen. Een heel bijzondere is de Svártifoss in het indrukwekkende nationaal park Skaftafell, aan de zuidkust. De “slechts” 20 meter hoge cascade dendert langs een prachtige rotswand van overhangende basaltzuilen naar beneden.

Landschappen van IJsland
Skógafoss © Jonathan Vandevoorde

IJsland is ijs

“IJsland had beter Groenland kunnen heten, en andersom”, lees je vaak in de media. Misschien. Toch is de Vatnajökull, met 8300 km2 de grootste ijskap van Europa buiten Groenland, een indrukwekkend fenomeen. Vanaf de ringweg vang ik vaak slechts een glimp ervan op, want hij ligt grotendeels verborgen achter de bergtoppen die meer dan twee kilometer omhoog rijzen. Maar subliem is het zicht op de vele gletsjers die over zijn randen gedrapeerd liggen en die vanaf de ringweg op een korte wandeling vaak bereikbaar zijn.

Landschappen van IJsland
© Jonathan Vandevoorde

Veel gletsjertongen monden uit in een gletsjermeer, waarin de afgebrokkelde ijsbergen drijven. Andere zijn zo breed – soms meer dan 20 kilometer! – dat ze zich dwars door de lavarots tot op zeeniveau naar beneden geschuurd hebben.

Landschappen van IJsland
Fjallasárlon © Jonathan Vandevoorde

Mijn favoriet is niet de drukbezochte Jökulsárlon, waarvan de ijsbergen onder de brug door van de lagune naar zee drijven en op het strand aanspoelen. Ik vind de stilte bij de verderop gelegen Fjallasárlon veel indrukwekkender. Hier heb ik het rijk voor mij alleen. Dit landschap is er één uit een miljoen. Hoor jij het ijs ook kraken?

Landschappen van IJsland
Het strand bij Jökulsárlon © Jonathan Vandevoorde

 

Tags:

  • Jonathan Vandevoorde is oprichter en hoofdredacteur van Bergen Magazine en leidt ook de redactie van Wandelmagazine. Daarnaast publiceert hij als freelance journalist en fotograaf regelmatig reis- en buitensportreportages in Nederland en België.

  • Show Comments

  • Marcia van Bijnen

    Mooie reportage, Jonathan, van dit onvoorstelbaar mooie eiland met zijn unieke natuur. Een hoogtepunt voor iedere reiziger en fotograaf.

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

You May Also Like

Bretagne – Lac de Guerlédan

‘I dreamed I was at the bottom of a lake’, herhaalt als een mantra ...

Thailand: Phang Nga en Krabi

“Kun je over een week naar Thailand vertrekken?”, luidde de vraag. Dat ik Thailand ...