De ondraaglijke lichtheid van het camperleven

Minstens vier maanden per jaar reis ik per camper langs de kusten van Zuid-Europa. Met mijn lief, hond, surfplank, camera en laptop. Ondanks vele ongemakken zoals koude douches, weinig bereik en een immer slonzig uiterlijk kan ik verzekeren dat het mijn levensgeluk enorm verhoogt.

Reizen per camper is de lichtste vorm van reizen die er bestaat. Het beperkt je ruimte maar vergroot je horizon. Je verplaatst van stek naar plek, blijft hier eens langer hangen dan daar, met je camper als houvast.
Het is je tempel, de plek waar je rust vindt, de ruimte die je van tijd tot tijd vervloekt, waar je een troep van maakt en binnen twee minuten weer opgeruimd hebt. Reizen in een camper is verschrikkelijk. Eén dag regen is gezellig, twee dagen regen voelt deprimerend en na de derde dag wil je er gewoon vanaf zijn. Alles benauwt, is nat en stinkt. Er gaat altijd iets stuk en je moet wachten op onderdelen en het gas is op als je net een bakje wilt zetten.
Reizen met de camper voelt tijdloos. Je vergeet welke dag van de week het is. Je werkt misschien het hele weekend door en op maandag sta je buiten en gaat op pad, je afvragend waar iedereen is gebleven.
Je staat op met het eerste licht en doezelt in slaap als de zon hoog staat. Gewoon omdat het kan. Je maakt vrienden met jong en oud. Sommige verdwijnen naar de achterkant van je geheugen, andere zal je nooit vergeten en dan zijn er die met wie je telkens even meereist. Soms ben je op de juiste plek en soms weet je niet hoe snel je je uit de voeten moet maken.
Reizen per camper is gek. Helemaal als het om surfen draait. Je wacht een hele dag of blijft onrustig zoeken. Je kijkt, bedenkt, je wacht nog wat meer. Je rijdt terug, zoekt perfectie en start de wagen weer. Overal waar je aankomt lijkt iemand je te vertellen dat je er een uur geleden had moeten zijn. Dan gaat het waaien, golven verdwijnen, de dag is voorbij en er is geen zout op je huid gekomen. Het is onzinnig, voelt rusteloos en dwingt je meer te accepteren dan je lief is.
Maar er is altijd weer de volgende dag. Je wordt wakker met een waanzinnig uitzicht, de oceaan brult, je leeft van moment naar moment tot je campermaatjes een vers gevangen visje roosteren en de dag eindigt met een sky on fire. Het leven in een camper is perfect.

Publicatie:

Scheveningen-Sagres-AD

Tags:

  • Met haar favoriete bagage (surfboard, laptop en camera) is Alexandra vooral langs de kust te vinden in haar camper. Ze gaat liever op één plek de diepte in dan heel veel spots af te vinken. Soms waagt ze een uitstapje het binnenland in en kan een stad haar boeien. Maar meer nog dan plekken en feiten zijn het de mensen die ze ontmoet die de inspiratie voor een verhaal vormen.

You May Also Like

Langs de Vlaamse kust

Als je je kwaad maakt, fiets je in één dag van Nederland naar Frankrijk; ...

Sonntag-Stein: nostalgisch huiskamergebied

Sonntag-Stein is een piepklein gebied in het Vorarlberg. Met slechts 7km piste het kleinste gebiedje ...

Grand Hotel Zell am See

Zoekend naar hotels met geschiedenis vond NextDestination in Zell am See een juweel: het ...