Bretagne – Lac de Guerlédan

I dreamed I was at the bottom of a lake’, herhaalt als een mantra in mijn hoofd. Was het een liedje, een titel van een schilderij? Ik herinner het me niet goed, maar het maakt niet uit. Ik ben op pad voor een once-in-a-lifetime-experience en al is ’t waarschijnlijk niet zo spannend als dat klinkt, bijzonder is het wel.

Bretgane4Bretgane8Bretgane2Bretgane3Bretgane6Bretgane5Bretgane1Bretgane7

In het zuidwesten van Bretagne, tussen de gewesten Côte d’Armor en Morbihan, ligt een heel groot nep-meer, kunstmatig gevoed door een systeem van sluizen en een enorme dam. Dit stuwmeer bestaat al sinds begin jaren twintig van de vorige eeuw toen het werd aangelegd voor het opwekken van elektriciteit. Nu heb ik eigenlijk niets met meren. Behalve dat ik het best mooi vind hoe het licht er in weerspiegelt en dat je er perfect kunt stenen keilen (elf keer stuiteren is mijn record) ben ik groter fan van de zee. Maar voor dít meer, Lac de Guerlédan, maak ik graag een ommetje.

Droogleggen voor gevorderden

Op de kaart is aan de grootte van het meer te zien dat hier ooit hele dorpen onder gelegen hebben, akkers, velden en bossen. Dat spreekt al tot de verbeelding. En laat nu dit jaar, 2015, een half jaar lang het hele meer drooggelegd te zijn voor inspectie van de dam. Voor het laatst gebeurde dit in 1985 maar sindsdien doen onderwater-robots dat taakje. Bij hoge uitzondering is opnieuw al het water weggevoerd om de structuur van het beton te controleren. De kosten zullen voor een deel via toerisme terugverdient worden; de Tour de France voer er al langs (schijnt in miljoenen huiskamers prachtbeelden vanaf de helikopter te hebben opgeleverd), er zijn klank- en lichtspektakels, mountainbike trails, 40 kilometer lange hikes en paardrij-tochten uitgezet. Pop-up campings en camperplaatsen, maar ook hele ridderspelen met kastelen van hout opgebouwd. Er zijn velden omgeploegd tot parkings en wegen omgelegd. Het is me nogal een operatie zo’n drooglegging.

Spookbomen en afgekloven stadjes

Zonder enige kennis vooraf, behalve een rumoer en stevige fantasie over spookbomen en afgekloven stadjes, maak ik met mijn lief een detour naar Lac de Guerlédan op weg naar de kust van Finistère. Bij de eerste beste VVV vraag ik waar alle dieren gebleven zijn. Ik word maar half gerustgesteld met het antwoord dat lokale vissers de vissen hebben gevangen en in een andere rivier hebben uitgezet en dat ze vanzelf weer terugkeren via die rivier wanneer het meer weer volloopt. Waar de otters zijn blijft een mysterie. En later hoor ik dat een groot deel van de gevangen vis te koop aangeboden werd. Maar goed, braaf nemen we alle folders aan over hoe en waar te gaan en waar niet –ga niet alleen, altijd onder begeleiding, draag stevige wandelschoenen met profiel -, om vervolgens te verdwalen en dan tegen de aangegeven richting een pad af te rijden (excusez-nous!), de camper neer te planten (sorry!) en op slippers een hike te maken over –inderdaad- de bodem van het meer!

Ook zonder gids of kennis vooraf is het indrukwekkend, de gedroogde grond in dikke plakkaten zoals ik ze van foto’s uit Afrika ken, bomen als vervaarlijke spiezen en oude sluiswachterhuizen bijna nog intact. Langs kades hangen jachten aan touwen, wanhopig als ontwortelde bomen. Wanneer je langs de kant staat en in bochten van het meer de diepte inkijkt en daar wat mensen ontwaart als miertjes zo klein dringt de omvang van de hele operatie goed door. Je zou er bij willen zijn als ze het meer weer vol laten lopen in oktober. Blijk ik toch ook beetje fan van een meer. Ook al staat-ie nu droog.


Meer info en zelf bezoeken?

De drooglegging van Lac de Guerlédan begon dit jaar in maart en zal tot oktober duren. In het stadje Mûr-de-Bretagne en Saint-Aignan zijn voldoende overnachtingsmogelijkheden, van hotel tot camperplek. Tochten met gids langs 17 sluizen beginnen in onder andere het VVV van Kreiz Breizh en Pontivy. Check www.lacdeguerledan.com en in het Nederlands op www.bretagne-vakantie.com.

Bron:

Alexandra reist met haar lief langs de Atlantische kust voor een uniek project: I Love the Seaside zal de eerste Europese surf én reisgids worden. Maar tussen al dat zoute water was ook nog tijd voor een bezoek aan dit zoetwater meer, maar dan zonder zoet water.

Tags:

  • Met haar favoriete bagage (surfboard, laptop en camera) is Alexandra vooral langs de kust te vinden in haar camper. Ze gaat liever op één plek de diepte in dan heel veel spots af te vinken. Soms waagt ze een uitstapje het binnenland in en kan een stad haar boeien. Maar meer nog dan plekken en feiten zijn het de mensen die ze ontmoet die de inspiratie voor een verhaal vormen.

You May Also Like

Thailand: Phang Nga en Krabi

“Kun je over een week naar Thailand vertrekken?”, luidde de vraag. Dat ik Thailand ...

Charleroi

Toen in 2008 de lezers van de Volkskrant Charleroi verkozen tot de lelijkste stad ...

Tignes

In Tignes, het Franse skiresort in het enorme gebied Espace Killy, maken ze reclame ...