Nou, nou, moet dat nou allemaal zo rijk versierd hier in Puglia? Ja dat moet, zeker in Lecce! Italië is niet voor niets de bakermat van de barok, de frivole stijl in de kunst en architectuur die vrijwel geheel voorbij is gegaan aan ons eigen land.

barok_K2A1305_cr-01barok_K2A1243_cr-01barok_K2A1389_cr-01barok_K2A1176_cr-01

Barok is nou niet bepaald de makkelijkste stijl voor de doorsnee noorderling. Ook ik dacht barok vooral overdadig en protserig te vinden. Maar in het provinciehoofdstadje in de hak van de Italiaanse laars was ik al na vijf minuten genezen. Het barokke Piazza Duomo, het centrale plein met de dom, is namelijk een van de mooiste pleinen die ik ooit gezien heb. Het is perfect van afmeting, niet te groot en niet te klein, alle gebouwen zijn opgetrokken uit dezelfde kleur beige mergelsteen, en de barokke versieringen op de façade van de domkerk zijn weergeloos mooi. Deze worden alleen overtroffen door de Basilica del Rosario even verderop, het meesterwerk van architect Zimbalo, met zijn ingewikkelde en verfijnde beeldhouwwerk op de voorgevel. Kennelijk is het met barok net als met andere stijlen, áls je het doet, moet je het goed doen.

Ook in de moderne tijd waart de geest van de barok nog altijd rond in het slechts 95.000 inwoners tellende stadje, dat overigens al wel meer dan 2600 jaar oud is. Overal in Lecce vind je werkplaatsen met een winkel eraan vast, waar barokke figuurtjes van Cartapesta, een soort papier maché, worden gemaakt. Ook Luigi en zijn vrouw Maddalena hebben zo’n werkplaats annex winkel; ‘Baldari’ in de Vico Sferracavalli, een steegje dat vlak bij de Via Palmieri ligt, een straat met mooie barokhuizen, waar het Bureau van Toerisme graag mensen heen verwijst. En net als bij veel collega’s zijn Luigi en zijn vrouw ook een beetje een museum, want ja als je ziet hoe de cartapesta gemaakt wordt, gaan de poppetjes veel meer leven, wat natuurlijk goed is voor de verkoop.

Als ik vraag hoeveel uren er in zo’n poppetje gaan zitten, vertelt Luigi dat hij zo niet wil denken. Het zullen er wel behoorlijk veel zijn, want behalve de cartapesta maken, een proces dat wel enigszins likt op het maken van handgeschept papier, moet er heel wat gebeuren. Niet alleen moet je een poppetje modeleren met ijzerdraad en stro, je moet ook hoofd en handen boetseren in klei en afbakken in de oven. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het beschilderen van de engeltjes, heiligen en miniatuur figuren uit het dagelijks leven met de penseel. De baroktraditie trouw, gebeurt het laatste in verschillende kleuren, ook in goudkleurige verf. En zelfs ons hotel Palazzo Rollo stamt uit de barokperiode, een leuke tip van Raffaella van Puglia Travel, waar we nu een paar dagen mee op reis zijn. Als je dan toch de barok in Lecce wilt proeven, doe het dan maar gelijk goed!

Tags:

  • Is fulltime reisjournalist-fotograaf voor outdoorbladen en reisorganisaties, begeleidt fotoreizen en geeft lezingen. Van huis uit bioloog. Woonde twee jaar in de outback van Namibië waar hij een safari camp opbouwde aan de Fish River Canyon.

  • Show Comments

Your email address will not be published. Required fields are marked *

comment *

  • name *

  • email *

  • website *

You May Also Like

In Veysonnaz dwarrelt het lekker naar beneden

Na weken van droogte, zijn de Zwitserse 4-Valées eindelijk op een dik pak sneeuw ...

Een dromerig mooi uitzicht op de noordkust van Kreta

Kom tot rust op zonnig Kreta

Kreta is al jarenlang een geliefde vakantiebestemming bij Nederlanders. Toch heeft het eiland door ...