“Kun je over een week naar Thailand vertrekken?”, luidde de vraag. Dat ik Thailand wel eens wilde bezoeken stond buiten kijf, maar dat ik het voor een verhaal zomaar in de schoot geworpen kreeg was wel een cadeautje. Letterlijk een cadeautje. Want het moment waarop mij de vraag werd gesteld was ik jarig. Thailand. Kon ik eindelijk meepraten met vrienden die het land al backpackend hadden verkend. Niet over het meeslepen van een zware rugzak of ongedierte in dubieuze hostels weliswaar, want deze mazzelaar mocht gedurende de reis verblijven in zeer prettige resorts en tegelijkertijd kennismaken met de levenswijze van de locals. Een combinatie met aanzienlijk contrast, maar direct ook een eyeopener van formaat.

Phang_Nga_Koh-Panyee1Phang_Nga_Bang-Pat_shrimpladyPhang_Nga_JB-islandPhang_Nga_food2Phang_Nga_Koh-Panyee12Phang_Nga_ice-teh-roti

Het Thaise Toerismebureau wil meer aandacht vestigen op de Zuid-Thaise kustprovincie Phang Nga. Een streek die naar eigen zeggen staat voor ‘de kracht van de natuur.’ Een beladen pay-off… In 2004 werd de strook aan de kust namelijk gigantisch verwoest door de allesvernietigende Tsunami. Het is bewonderenswaardig hoe de lokale bevolking het vertrouwen in de natuur na deze ellende niet heeft opgegeven, maar er -soms op nieuwe manieren- juist van in hun levensonderhoud voorziet. De tsunami heeft veel veranderd voor de lokale gemeenschappen die voornamelijk leefden van de visserij. Een aantal gemeenschappen hebben zich nu dieper in het binnenland gevestigd en zich toegelegd op het verbouwen van (biologische) groenten, eco-toerisme, de verkoop van ambachtelijke producten en het uitbaten van home-stays. Binnen een paar jaar is alles opnieuw opgebouwd, en als je in Khao Lak bent – de badplaats die het meest getroffen was- is er behalve een memorial weinig wat nog aan de tragedie zal herinneren. We kunnen een hoop leren van de positiviteit, het doorzettingsvermogen en de veerkracht van de bevolking.

Fabulous Phang Nga

De naam Phang Nga zal bij het noemen van de toeristische trekpleisters zoals het eiland Koh Pipi en James Bond Island (Koh Tapu, uit The Man with The Golden Gun -1974) die tot deze provincie behoren, een flinke bel doen rinkelen. De baai van Phang Nga is een ondiepe baai met 42 eilanden die loopt tussen Phuket en het vasteland van Malakka, langs de Adamanse zee. Kenmerkend zijn de kalksteenrotsen die boven de zee uit schieten, uitgestrekte zandstranden en de (laatst overgebleven) mangrovebossen.

Phang_Nga_hydroponic_lettucePhang_Nga_crab-bankPhang_Nga_bay_rocksPhang_Nga_Bang-Pat2Phang_Nga_tomkhakaiPhang_Nga_tin-mine-women

High-fiven & de drijvende voetbalclub

In het kader van community tourism bezochten we een aantal zelfvoorzienende gemeenschappen, waaronder die van Koh Panyee. Het is een kleine moslimgemeenschap die zo’n 200 jaar geleden uit Indonesië kwam en in zee een ‘drijvend’ vissersdorp heeft gebouwd. Het ligt er net zo vredig bij als dat het is. Behalve tijdens de traditionele longboat race (niet te verwarren met de longtail boot, want de longboat is smaller en wordt vooruit geroeid) elk jaar in maart, want dan komt de competitieve aard van de bewoners naar boven. De winnende boten worden bij de aanlegpier van het eiland trots tentoongesteld. Tegenwoordig leeft de gemeenschap voor 40% van de visserij, de meeste inkomsten komen voort uit het toerisme. Men leeft er eenvoudig en relatief onbezorgd. Er is een school, een moskee, en zelfs een voetbalveld. Niet zomaar één, maar een drijvend voetbalveld. Mét bijbehorende voetbalclub. Zelfs in de zinderende zon spelen de jongens een potje voetbal, terwijl de meisjes het interessanter vinden om te poseren voor onze camera’s, ons ansichtkaarten of andere prulletjes te verkopen, maar vooral met ons te oefenen op hun high-five. Want cool kids heb je overal.

Krabben kraken

We bezochten ook een ander, op palen gebouwd dorp (echter wel per loopbrug met het vasteland verbonden), Bang Prat. Hier proefden van de vers gevangen vis en krab. Ook deze gemeenschap is zelfvoorzienend en begon op een bepaald moment last te krijgen van de terugloop van de krabvangst. Het hoofd van de gemeenschap bedacht samen met zijn dorpelingen een net zo efficiënte als bijzondere oplossing: de ‘krab bank’. Elke keer dat er krabben met eitjes gevangen worden, dienen de vissers deze naar de ‘krab bank’ te brengen. Daar wordt 15-20 dagen lang voor de krabben gezorgd tot de eitjes zijn gelegd. De vissers krijgen daarna hun krab weer terug, en nadat de eitjes zijn volgroeid tot baby-krab worden ze in zee vrijgelaten. Zo wordt de krab-populatie uitgebreid en in stand gehouden. De krab is zowel een belangrijke inkomsten- als voedselbron en staat dan ook veelvuldig op het menu. Het kraken ervan vergt wat oefening, maar wel met een verser dan verse krab op je bord tot gevolg. In combinatie met de zogeheten Green Caviar (Caulerpa Lentillifera)– een gecultiveerde zeewier waarvan de groene bolletjesstructuur vergelijkbaar is met kaviaar- een zeer smakelijke en vooral gezonde maaltijd.

Phang_Nga_Koh-Panyee11Phang_Nga_Koh-Panyee5Phang_Nga_thai_friandisesPhang_Nga_Koh-Panyee2Krabi_tuktukKrabi_Pateh-Batik

Kogelvissen bewonderen in Krabi

Na Phang Nga verbleven we enkele dagen in de naastgelegen provincie Krabi. Beide provincies vloeien eigenlijk in elkaar over want Krabi ligt aan de monding van de gelijknamige rivier die uitloopt in de baai van Phang Nga.

We bezochten hier een achter de mangroves verborgen dorp. Koh Klang vond ik zelf de meest geciviliseerde gemeenschap. Bij aankomst maakten we kennis met de bijzondere vissen die hier in de bassins worden ‘gevangen’ en gevoerd, waarvan de kogelvis (blowfish/spiny porcupine) de grootste attractie bleek. In Japan wordt deze fugu genoemd. Een dodelijke delicatesse, mits klaargemaakt door gespecialiseerde chefs. Hier werd ie overigens niet gegeten, maar bewonderd. Door toeristen en door ons. Hij zwelt namelijk op als hij zich bedreigd voelt of om zich te verdedigen. Het is een hilarisch beest om te zien en een exacte kopie van Bloat in Finding Nemo.

Oma Batik

Na dit komische intermezzo sprongen we in de tuk tuk voor een tour door het dorp Krung Pasong, en stopten onderweg bij twee belangrijkste ambachten waar de gemeenschap op draait. De eerste is een batik-atelier waar we zelf de stempels in de inkt mochten dopen. Stempels inderdaad, want hier wordt de ‘Pateh’-techniek gebruikt. Precisie vereist! Maar wel een minder complexe en goedkopere methode om te batikken. Gelukkig waren daar oma Prachim Lekdam en haar gezelschap om het voor te doen. Oma Prachim is de vierde generatie die de traditie voortzet. Eigenlijk een beetje uit nood, want tien jaar geleden werd haar huisje opgeslokt door de tsunami. Ze heeft het overleefd doordat een visser haar heeft gered. Daar ben ik blij om, anders had ik deze bijzondere oude dame niet ontmoet (en als oma willen adopteren), noch was ik in het bezit geweest van een met haar sierkunst beschilderde sari.

Krabi_temple2Krabi_souvenir-boatsKrabi_coconut-palmsKrabi_Koh-Klang_blowfishKrabi_Koh-Hang_lagunaKrabi_mangrove

Souvenirs uit Krabi

Verderop in het dorp wordt een andere ambacht in stand gehouden: houten schaalmodellen van de longtail boten die als souvenir worden verkocht. Wijlen Matdap Mankha was in de wijde omstreken van de Adaman-kust bekend om zijn skills als botenbouwer. De gouverneur van Krabi bedacht op een mooie dag dat hij een traditioneel souvenir wilde, wat symbool stond voor de provincie. Een schaalmodel van de vissersboot moest het worden. En zo begonnen Matdap en zijn zoon Sambun in 2002 met het maken van de houten schaalmodellen. Het familiebedrijf wordt nu geleid door Sambun die een team samenstelde om grotere oplages te produceren.

Krung Pasong wordt tevens omgeven door rijstvelden waar onder andere de ‘Sangyod’-rijst wordt verbouwd. Een inheemse, langkorrelige bruinrode rijstsoort met een lichte, zilte smaak, en een bron van ijzer, vitamine B en anti-oxidanten. Als je daar bent, schroom dan niet om een zak van deze rijst mee te nemen want het is in Nederland schaars verkrijgbaar bij toko’s en exotische winkels. Bovendien is het dichter bij de bron een stuk goedkoper!

Bron:

Karine bezocht op uitnodiging van het Thaise Toerismebureau in een week tijd twee provincies in Thailand tijdens een georganiseerde persreis. Een enerverende doch inspirerende reis. Tijdens de reis maakte ze foto’s met een Samsung NX500. Voor meer informatie over deze bestemmingen: amazingthailand.nl of www.tourismthailand.org. En laat je op social media inspireren  Facebook en Instagram.

Tags:

Cheaptickets
  • Door haar werk als lifestylejournalist is reizen voor Karine een vast onderdeel geworden. Of ze nu een nieuw reisconcept test, wijngaarden in de Champagne bezoekt, een kookcursus in Toscane volgt of mag neerploffen op een bed in een net geopend designhotel, haar koffer staat altijd klaar.

You May Also Like

Tunis: het kruispunt van de Middellandse Zee

Het heeft een Mediterraan klimaat, lekker eten, veel cultuur, het is goedkoop en het ...

Marseille

Een multiculturele havenstad ooit veroverd door de Grieken die het ‘Massilia’ doopten. De bakermat ...