“Meueueuh”, klinkt het achter me en ik voel onrustig gewiebel op mijn rug. Raf heeft een koe gespot en doet haar enthousiast na. Het is heerlijk om met een klein kind door de Oostenrijkse Alpen te struinen.

Gijs en ik zijn beiden erg sportief en in de vakantie het liefst actief bezig. Kajakken, surfen, mountainbiken en wandelen. Maar wat is er mogelijk met Raf, onze peuter van 16 maanden? Het lijkt ons te gek om met die kleine door de Alpen te lopen, maar kunnen we met hem een meerdaagse huttentocht wandelen? Hoe lang kun je lopen per dag? En hoe moet het met slapen? We gaan het gewoon doen. Ik onderzoek verschillende gebieden en uiteindelijk komen we terecht in het Oostenrijkse Großarltal, waar we een tocht samenstellen van vier dagen met overnachtingen in echte Oostenrijkse bergalmen: hutten met een boerderij.

Na geduld komt…zonneschijn

“Oké, het ziet er niet zo zonnig uit.” Gijs komt van de receptie, terwijl ik Raf in bed leg in Kinderhotel Waldhof in Großarl, waar we de eerste nacht hebben geboekt. “Maar als we twee dagen geduld hebben, wordt het beter.” Dat is vet jammer, maar: ”Ik ga niet zonder huttentocht naar huis”, zeg ik vastberaden tegen Gijs, dus we boeken twee dagen bij. Het hotel redt ons van de regen. Een ballenbak, zwembad en meerdere binnenspeeltuinen zorgen voor plezier voor het hele gezin. En als Raf slaapt, pakken wij ook nog even lekker een sauna mee. Door onze tijd in deze ‘mini-Efteling’ en de zon die af en toe een paar stralen laat zien, verzamelen we snel weer wat moed en na twee dagen krijgen we goed nieuws van onze ober Mirko: “De bergen zijn klaar om jullie te ontvangen!” OK dan, actie. Ik zet Gijs met Raf in de ballenbak, zodat ik in alle rust onze rugtassen kan organiseren. We moeten minimaal pakken, omdat Raf
 de meeste ruimte inneemt. De bagage lijkt verder vooral te bestaan uit regenkleding en luiers. Ik vind nog wat gaatjes voor mutsen, zonnebrand, wespenpen en aluminium dekens (zie paklijst in kader). En natuurlijk wandelstokken! Want met een kind op je rug ben je aardig topzwaar en die extra ondersteuning is echt nodig. Tevreden kijk ik naar mijn werk: ready to go!

Meeting the locals, eating the berries

Alsof hij weet wat we gaan doen, wijst Raf continue naar boven, terwijl we onderaan de berg de route bekijken op het infobord. De eerste dag wandelen is kort, maar best zwaar. Gelukkig worden we wel direct beloond. We ontmoeten onderweg een gezin met drie kinderen dat blauwe bessen aan het plukken is langs het pad. Op advies van deze locals durf ik wel van de natuur te eten. “Blaubeeren hebben een rond neusje. En rood sap. Andere bessen, die erop lijken, hebben een kruisje en wit sap, daar krijg je buikpijn van”, zegt de 8-jarige Christoph. Raf eet de blauwe bessen gretig op, met blauwe lippen en blauwe handen tot gevolg. Hè heerlijk, we zijn in de bergen! Met de Oostenrijkse familie drinken we iets in de berghut en als zij weggaan, nodigen ze ons uit om op onze laatste dag bij hun privéhut langs te komen. “Ja, natuurlijk, dat is gezellig!” We beloven te bellen, mits we bereik hebben.

De uitzichten onderweg zijn fantastisch en het lopen gaat veel soepeler dan verwacht. We wandelen gemiddeld drie tot drieënhalf uur per dag en bereiken op dag twee ons hoogste punt, op 2.168 meter. We merken 
al snel dat Raf nog wel langere tochten zou aankunnen. Tijdens het lopen zit hij met
 veel plezier in de rugdrager. Hij zwaait enthousiast en imiteert elke koe die we tegenkomen. Hij is zo een uur zoet met een appeltje of een krentenbol en zelfs als uiteindelijk de regenhoes over de rugdrager moet, blijft hij kalm. Als ik thuis de hoes
 over de buggy doe, wordt ie woest, maar
 nu valt hij heerlijk in slaap op het geluid
 van de tikkende regen. Alleen in het begin maken we een inschattingsfoutje. Als we hem na twee uur voor de eerste pauze uit de rugdrager halen, zakt hij spontaan door zijn beentjes omdat hij kennelijk te lang in één positie heeft gezeten. Oeps, niet meer doen dus…

Het huttenleven: groepskamers en Käsespätzle

Afhankelijk van de lengte van de tocht, ben je ook veel in en rond de hut. Binnen zijn vaak geen voorzieningen voor kleine kinderen en Raf zit graag overal aan. Dus wij zijn veel buiten, waar altijd wel een glij- baan, schommel of trampoline staat. Hoe leuk is dat, met je kind springen tegen een achtergrond van bergen, groene weiden en het prachtige, roze Alpenglühen? Raf is vooral groot fan van de waterbakken met stromend bronwater, daar kan hij urenlang mee spelen. Steentjes erin, steentjes eruit. Gelukkig hebben we een waterdicht skipak mee, dus hij spettert maar raak. Raf is heel ontwapenend met zijn vrolijke glimlach en we mogen al snel overal komen rond de hut. We kijken met hem bij de kalfjes in de stal en bij de kok in de keuken, hij maakt kennis met de traditionele houtoven en leert eerst met zijn handje te voelen of het heet is. En hij eet alles van de kaart! Van scherpe worst, geitenkaas en verse melk van de koe, tot Germknödel, Nudelsuppe of Käsespätzle.

Tijdens de eerste overnachting slapen we in een privékamer, dus dat gaat helemaal goed. De tweede nacht is spannender, want nu delen we een slaapzaal met 
acht anderen. Ik ben gelukkig alleen op de kamer als Raf naar bed gaat, maar heb een vol uur nodig om hem in slaap te krijgen. Hij kletst maar raak, trekt aan mijn neus en haar en heeft dikke pret. Ik zucht en denk aan de koffie met Apfelstrudel die ik wilde bestellen. Maar ik kan hem niet alleen in dit grotemensenbed achterlaten zolang hij nog wakker is. En wat is nou een uur, denk ik, als ik uiteindelijk naar beneden loop en alsnog mijn langgekoesterde Strudel bestel. Gijs is ondertussen druk in gesprek met de Hüttenwirt over de koeien en de kaas en worst die ze zelf maken, natuurlijk onder het genot van een groot glas witbier, de mazzelaar. De volgende ochtend wordt Raf keurig om half acht wakker en we krijgen verbaasde complimenten over de rustige nacht.

Natuur college van een kind

Na drie dagen met z’n drieën op avontuur bezoeken we op onze laatste dag inderdaad nog de Oostenrijkse familie in hun privéhut. “Gaan jullie mee paddenstoelen zoeken?” Ja! De lucht 
is strak blauw, de zon schijnt en als je goed kijkt, zie je overal paddenstoelen. En weer krijgen we les van Christoph, deze keer over welke paddenstoelen giftig zijn en welke niet. We laten de prachtig rode vliegenzwammen staan, maar met handenvol Eierschwammerl (cantharellen) komen we terug. Even 
later zitten we aan een heerlijk maal
 met hertenvlees – de vader is jager – en cantharellensaus. Wat moet het geweldig zijn om in de bergen op te groeien.

Großarl14Großarl10Großarl11Großarl8Großarl6Großarl7Großarl4Großarl5


Extra trip info

De route die wij namen, is onderdeel van de Salzburger Almenweg in het Großarltal. Een gemoedelijke wandelroute tussen 1.700 en 2.200 meter hoogte, met de mogelijkheid om verschillende toppen te ‘doen’. Er zijn veel Almen onderweg. Wij overnachtten op de Loosbühelalm (privékamer), de Elmaualm (slaapzaal) en de Gerstreitalm (privékamer). Informatie is op te vragen bij: salzburgerland.com en grossarltal.info. In Großarl is een boekje verkrijgbaar met alle Almen erin, zodat je je eigen tocht kunt samenstellen. Informatie over het kinderhotel: hotel-waldhof.com

Gear finder

Onze uitrusting

Rian draagt een Mixaction Jacket en Gijs een Super Chockstone Jacket en Ghost Whisperer, alledrie winddicht en van Mountain Hardwear. Eronder thermoshirts van Supernatural, die zelfs na een paar dagen wandelen niet naar zweet ruiken. Raf draagt een oranje windjack (Hema) en waterdicht pak (Columbia). De rugdrager van Raf is van LittleLife. Wandelstokken leenden we in het hotel, maar het is fijner om die zelf te hebben. Die zijn bij elke buitensportwinkel voor goede prijzen te koop.

Handig om te weten of hebben:

  • Sneldrogende broek plus winddicht jack voor de kleine.
  • Voor jezelf verschillende dunne laagjes kleding. In totaal 2 sets kleding en voor je kind 3.
  • Goede regenkleding voor allen, waterdicht speelpakje voor kind.
  • Waterdichte bergschoenen voor allen.
  • Zonnebrand, zonnebril, pet of hoed en, ook in de zomer, muts en handschoenen.
  • Gemiddeld 6 luiers per dag en plastic geurzakjes om ze in op te bergen.
  • EHBO-setje dat ook voor kleintjes is.
  • Minimaal 3 liter drinkwater en wat te eten.
  • Spel kaarten of boek voor de groten, een balletje voor de kleine. Wespenpen en aluminiumdeken

 

Bron:

Gijs en Rian houden van wandelen in de bergen en lieten zich niet stoppen toen er een kind kwam. In augustus 2014 gingen ze met Raf op de rug de bergen in. Dit Trip report is ook gepubliceerd in de Fabulous Mama. 

Tags:

  • Communicatieadviseur en trainer, met een grote passie voor schrijven en teksten redigeren. Is veelal op zoek naar zinvol werk en inspirerende ontmoetingen.

You May Also Like

Aurora Arktika

In de verte dobbert de Aurora Arktika in het IJslandse fjord. De zee kleurt ...

Oostenrijk Oost-Tirol

Oost-Tirol: een witte plek op de Europese kaart

Zelfs als je denkt je eigen continent goed te kennen, dan nog blijven er ...

Op de bonnefooi met 4 kinderen

Veel mensen zijn een gestresst als ze reizen. Alles is anders, je maag verdraagt ...